عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٨٣ - مسئله پانزدهم آداب خوردن و آشاميدن

ترجمه:

افرادى كه حتّى در وقت اضطرار از محرّمات ممنوع مى‌باشند

چند طائفه بشرح زير حتّى در وقت اضطرار از محرّمات ممنوع مى‌باشند:

الف: باغى يعنى كسى كه بر امام معصوم عليه السّلام خروج كرده باشد.

و برخى در تفسير « باغى » فرموده‌اند:

باغى كسى است كه به ميته و اكل آن راغب و مايل است.

ب: عادى و آن قاطع طريق و محارب را گويند.

بعضى در توضيح « عادى » فرموده‌اند:

كسى است كه از حدّ سيرى تجاوز نمايد يعنى بيش از تمايل و ميل طبعش غذا مى‌خورد.

مقدار تناول حرام در وقت اضطرار

جواز تناول حرام صرفا به مقدارى است كه حفظ رمق بنمايد.

فرع‌

اگر شخصى كه به تناول ميته مضطر است طعامى را كه به غير تعلّق دارد بيابد در مقام اختيار و ترجيح طعام غير اولى و راجح است مشروط به اينكه مالكش آن را به وى بذل نمايد اعم از آنكه در قبالش عوض گرفته يا بلا عوض بدهد.

البته در صورت مطالبه عوض شرط است كه مضطرّ قادر بر پرداخت آن باشد.

و اگر مالك طعام آن را بذل نكرد مضطرّ از ميته استفاده كند.

مسئله پانزدهم آداب خوردن و آشاميدن‌

براى خوردن و آشاميدن آداب و احكامى است كه ذيلا به پاره‌اى از آنها اشاره مى‌شود:

الف: مستحب است پيش از طعام و بعد از صرف آن دو دست را با هم شسته و در شستن دوّم نه اوّل دستها را با دستمال خشك كنند.